நாதுராம் கோட்ஸே – பிறந்தநாள் மே 19

நாதுராம் கோட்ஸேவின் இயற்பெயர் ராமச்சந்திர கோட்ஸே. ஆங்கிலேய ஆட்சியில் தபால் துறையில் பணியாற்றிவந்த விநாயக கோட்ஸே – லக்ஷ்மி தம்பதியினரின் மகன் இவர். இவருக்கு முன் பிறந்த மூன்று ஆண் குழந்தைகள் சிறுவயதிலேயே இறந்துவிட்டதால், இவர் பெற்றோர் இவரின் சிறுவயதில் பெண் குழந்தையைப் போல வளர்த்தனர். இவரின் சகோதர் பிறந்த பிறகே இவருக்கு ஆண் உடைகளை அணிவித்தனர். ஒரு பெண்ணைப் போல இவருக்கு முக்குத்தி அணிவித்து இருந்ததால் இவரை நாதுராம் ( முக்குத்தி அணிந்த ராமன் ) என்று அழைத்தனர். அந்தப் பெயராலேயே அவர் தனது வாழ்நாள் எல்லாம் அறியப்பட்டார்.

ஆர் எஸ் எஸ் மற்றும் ஹிந்து மஹாசபா இயக்கங்களோடு தொடர்பில் இருந்த நாதுராம் அக்ரிணி என்ற மராத்திய மொழி பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவும் இருந்தார். 1940ஆம் ஆண்டு ஆர் எஸ் எஸ் மற்றும் ஹிந்து மஹாசபா ஆகிய இயக்கங்கள் மீது அதிருப்தி அடைந்து ஹிந்து ராஷ்ட்ரதள் என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார். இதற்கிடையே ஹைதராபாதில் நடைபெற்ற ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் கலந்து கொண்டு சிறைத்தண்டனை அனுபவித்தார்.

நாடு சுதந்திரத்தை நோக்கி சென்றுகொண்டு இருந்தது. நாட்டைப் பிரிப்பது என்பது தடுக்கமுடியாத செயலாக ஆகிக்கொண்டு இருந்தது. நேரடி நடவடிக்கை நாள் என்ற பெயரில் கலவரத்திற்கு ஜின்னா நேரடி அழைப்பு விடுத்தார். கல்கத்தா நகரம் பற்றி எரிந்தது. ” நாங்கள் போரை விரும்பவில்லை. ஓன்று நாட்டைப் பிரிக்கவும், அல்லது நாடு என்பதே இல்லாமல் ஆக்கிவிடுவோம்” என்று ஜின்னா அறைகூவல் விடுத்தார்.

வங்காளத்தின் அன்றய முதல்வர் சுஹ்ரவாதி காவல்துறையின் கைகளைக் கட்டிப் போட, 1946 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 16ஆம் நாள் வங்காள ஹிந்துக்களுக்கு கருப்பு தினமாக விடிந்தது. ஏழாயிரத்தில் இருந்த பத்தாயிரம் வரை இறந்தவர்கள் எண்ணிக்கை இருக்குமென்று கூறப்படுகிறது. மத ரீதியில் நாட்டைப் பிரிப்பதைத்தவிர வேறு வழி இல்லை என்ற நிலைமை உருவானது.

ரத்தத்தில் கோடு கிழித்து பாரதம் துண்டாடப்பட்டது. பாகிஸ்தான் தன்னை முஸ்லீம் நாடாகப் பிரகடனம் செய்து கொண்டது. ஓநாய்களுக்கு நடுவில் எங்களைத் தள்ளிவிட்டீர்கள் என்று கான் அப்துல் கபார் கான் கதறினார். மேற்கு பஞ்சாபிலும், கிழக்கு வங்காளத்திலும் இருந்த ஹிந்துக்களும் சீக்கியர்களும் கொல்லப்பட்டனர். எல்லையோரத்தில் இருந்த ஹிந்துக்கள் தங்கள் பதிலடியை ஆரம்பித்தனர். இரு நாடுகளிலும் உடமைகளை இழந்து, உறவுகளைப் பலி கொடுத்த அகதிகள் குவிந்தார்கள். எந்த ஒரு பின்புலமும் இல்லாமல் பாரத நாட்டைப் பற்றிய புரிதலே இல்லாமல் ஒரு ஆங்கிலேய வழக்கறிஞர் சிரில் ஜான் ராட்கிளிப் கிழித்த கோடு பல லட்சக்கணக்கான மக்களின் தலையெழுத்தை புரட்டிப் போட்டது.

நாட்டைத் துண்டாடிய ஆங்கிலேய அரசு பாரதத்தில் இருந்த சமஸ்தானங்களை பாரதநாட்டில் இணைய வேண்டுமா, பாகிஸ்தானோடு இணைய வேண்டுமா அல்லது தனியே சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டுமா என்பதை அந்தந்த மன்னர்களே முடிவெடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று கூறிவிட்டு பிச்சைக்காரன் கையில் உள்ள கிழிந்த துணியைப் போல விட்டுச் சென்றது. காஷ்மீர் மன்னர் தனித்து இயங்க முடிவு செய்தார். பாகிஸ்தான் படைகள் மலைவாழ் மக்கள் என்ற போர்வையில் காஷ்மீரத்தைக் கைப்பற்ற சென்றது. காஷ்மீர் மன்னர் ஹரிசிங் இந்தியாவோடு இணைய சம்மதித்தார். அந்த இணைப்புக்கு காரணமாக இருந்தவர் ஆர் எஸ் எஸ் இயக்கத்தின் அன்றய சர்சங்கசாலக் குருஜி கோல்வாக்கர் அவர்கள்.

நாடு பிரிக்கப்பட்டபோது எடுக்கப்பட்ட அரசு சொத்துக்களின் மதிப்பில் விகிதாச்சார அடிப்படையில் பாகிஸ்தானுக்கு அளிக்கப்படவேண்டிய பங்கை அன்றய ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையிலான அரசு நிறுத்தி வைத்தது. அந்தப் பணம் பாகிஸ்தானை ஆயுதங்கள் வாங்கவும், பாரதநாட்டுக்கு எதிராகவும் பயன்படும் எனவே அதனைத் தரக்கூடாது என்று அன்றய அரசு முடிவு செய்தது. கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றியே ஆகவேண்டும், பணத்தை தரவேண்டும் இல்லை என்றால் வழக்கம் போல சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் இருப்பேன் என்று காந்தி கூறினார்.

மீண்டும் மீண்டும் ஹிந்து மக்களுக்கு எதிராக காந்தி செயல்பட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார். இனியும் அவர் உயிரோடு இருந்தால் ஹிந்து மக்கள் வாழவே முடியாது எனவே அவரைக் கொன்று விட வேண்டியதுதான் என்று கோட்ஸே அப்போதுதான் முடிவெடுக்கிறார்.

1948ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 30ஆம் நாள், தனது வழக்கமான பிரார்தனைக் கூட்டத்திற்கு வந்துகொண்டு இருந்த காந்தியை நேருக்கு நேர் நின்று துப்பாக்கியால் சுடுகிறார். நெஞ்சைத் துளைத்த குண்டினால் காந்தி மரணமடைகிறார். சுட்டுவிட்டு தப்பியோட கோட்ஸே முயற்சி செய்யவே இல்லை.

காந்தி கொலை வழக்கு

கோட்ஸே உடன் நாராயண ஆப்தே, திகம்பர் பாட்கே, சங்கர் கிஸ்தயா, விஷ்ணு கார்கே, கோபால் கோட்ஸே, மதன்லால் பாவா, தாத்தாத்ரேய பார்ச்சூரே மற்றும் விநாயக தாமோதர சாவர்க்கர் ஆகியோர் மீது கொலை குற்றம், கொலை செய்ய சதி செய்தது என அரசு வழக்கு தொடர்ந்தது. ஆர் எஸ் எஸ் இயக்கம் தடை செய்யப்பட்டது. பின்னர் ஆர் எஸ் எஸ் மீதான தடை விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டது. சாவர்க்கர் விடுவிக்கப்பட்டார். நீதிபதி ஆத்மசந்திரன் நாதுராம் கோட்ஸே மற்றும் நாராயண் ஆப்தே ஆகியோர்க்கு மரணதண்டனை விதித்தும், சாவர்க்கரை விடுதலை செய்தும், மற்றவர்களுக்கு ஆயுள் தண்டனை விதித்தும் தீர்ப்பு வழங்கினார்.

கோட்ஸேவைத் தவிர்த்து மற்றவர்கள் மேல் முறையீடு செய்தனர். சங்கர் கிஸ்தயா மற்றும் தாத்தாத்ரேய பார்ச்சூரேஇருவரை விடுவித்தும் மற்றவர்கள் மீதான தண்டனையை உறுதி செய்தும் உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

1948ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 8ஆம் தேதி நீதிபதி ஆத்மசரண் முன்னிலையில் கோட்ஸே தனது வாக்குமூலத்தை வாசித்தார். அதில் அவர் இந்தக் கொலைக்கும் மற்றவர்களுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்றும் காந்தி கொலைக்கு தான் மட்டுமே காரணம் என்றும் தான் ஏன் காந்தியைக் கொலை செய்ய நேர்ந்தது என்றும் விளக்கினார். இந்த நீண்ட வாக்குமூலத்தை காங்கிரஸ் அரசு யாரும் பிரசுரம் செய்யாமல் இருக்கவேண்டும் என்று ஆணை பிறப்பித்தது. வரலாற்றின் பக்கங்களில் தான் செய்தது சரிதான் என்றுதான் தீர்ப்பு எழுதப்படும் என்று கோட்ஸே கூறினார். 1977ஆம் ஆண்டு ஜனதா கட்சி அரசு இந்த தடையை விலக்கி உத்தரவு பிறப்பித்தது.

காந்தி கொலைவழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகளில் ஒருவரான திரு ஜி டி கோஸ்லா எழுதிய The Murder of Mahathma என்ற நூலில் உள்ள வரிகள் இவை

The audience was visibly and audibly moved. There was a deep silence when he ceased speaking. Many women were in tears and men were coughing and searching for their handkerchiefs. The silence was accentuated and made deeper by the sound of an occasional subdued sniff or a muffled cough. It seemed to me that I was taking part in some kind of melodrama or in a scene

out of a Hollywood feature film. Once or twice I had interrupted Godse and pointed out the irrelevance of what he was saying, but my colleagues seemed inclined to hear him and the audience most certainly thought that Godse’s performance was the only worth-while part of the lengthy proceedings. A writer’s curiosity in watching the interplay of impact and response made me abstain from being too conscientious in the matter. Also I said to myself: ‘The man is going to die soon. He is past doing any harm. He should be allowed to let off steam for the last time.’

I have, however, no doubt that had the audience of that day been constituted into a jury and entrusted with the task of deciding Godse’s appeal, they would have brought in a verdict of ‘ not guilty’ by an overwhelming majority.

கோட்ஸே மற்றும் ஆப்தே ஆகியோரின் மரண தண்டனை 1948ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 15ஆம் நாள் அம்பாலா சிறைச்சாலையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. கோட்ஸேயின் கடைசி ஆசை தனது அஸ்தி அகண்ட பாரதம் உருவான பின்பு சிந்து நதியில் கரைக்கப்பட்ட வேண்டும் என்பதே.

கோட்ஸே காந்தி கொலைக்கான முழுப் பொறுப்பையும், தண்டனையையும் மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொண்டார். கொலைக்கான காரணங்களையும் விளக்கியுள்ளார். அவர் தரப்பு நியாயத்தையும் கேட்பதில் தவறில்லைதானே

(Visited 60 times, 1 visits today)
2+

About The Author

You might be interested in

LEAVE YOUR COMMENT

Your email address will not be published. Required fields are marked *